Heeft een vrouwennetwerk nut? Misschien wel, ik weet het niet. Ben (nog) niet aangesloten op een leuk vrouwennetwerk. Heeft niets te maken met onwil, ik heb alleen nog geen leuk vrouwennetwerk gevonden.
Een jaar of 5 geleden heb ik een poging ondernomen. Op uitnodiging van een HR coryfee (zeer gastvrij, bij haar thuis in Den Haag) waren een aantal vrouwen uitgenodigd om met elkaar van gedachten te wisselen over de carriere. Leek me leuk, koren op mijn molen. Een journaliste van Management Team was aanwezig om te inventariseren of er wellicht een leuk artikel uit op te tekenen viel.
Dus op een zonnige maandagavond reisde ik verwachtingsvol naar de Haagsche villa af. Het was een bont gezelschap dames. Wel allemaal een beetje dezelfde leeftijdscategorie (25-35), maar van divers pluimage. Het eerste uur besnuffelden we elkaar allemaal een beetje, daarna werd er vlees gekeurd en vervolgens werden links en rechts een paar mesjes geslepen. Het viel op dat er opvallend veel gemekkerd werd (en dan niet het jolige kabaal wat uit de kinderboerderij klinkt). Dat het allemaal zo lastig was om te combineren, dat de taakverdeling thuis ook niet van een leien dakje ging, dat er zoveel offers moesten worden gebracht, bèè bèè. Het maakte me wat opstandig.
Op een gegeven moment stelde onze coryfee de evidente vraag: “Wie van jullie is ambitieus?”. Driftig stak ik mijn hand op. Er tot mijn ontzetting achter komend dat ik de enige was. Alsof ik een acute outbreak van de builenpest had werd er naar me gekeken. De coryfee glimlachte toch en vroeg hoe het met de overige aanwezigen gesteld was.
“Neuh…. Ik ben niet zo bewust met mijn carriere bezig” of “Ik kies voor mijn persoonlijke uitdagingen, mijn loopbaan overkomt me”. Mocht blijkbaar niet, je ambitie openlijk uitspreken. De recalcitrante peuter in mij was niet meer te stoppen; ik voelde de noodzaak om te gaan rellen (hetzelfde gevoel als je door Zwitserland rijdt, alles is zo schoon en mooi dat je ineens spontaan aan grafitti wil gaan doen).
Het zal niet verbazen dat het die avond niet meer goed kwam. Ik heb daar geen vrienden voor het leven gemaakt, zeg maar. In latere bijeenkomsten –en inmiddels geleerd dat het niet altijd handig is om te rellen – viel het me steeds weer op dat het ‘serieus-gehalte’ erg hoog is. Die hardwerkende vrouwen wisten zich allemaal zeer vakkundig uit te drukken, wisselden met fronsende voorhoofden visitekaartjes uit. Het was altijd zeer, zeer inhoudelijk verantwoord.
En daar zit 'm denk ik de crux waarom ik nog geen leuk vrouwennetwerk heb gevonden. Ik mis geschater! Ik mis politiek onverantwoorde statements. Ik zou zo graag ook eens die hardwerkende vrouwen botox of filler tips willen zien uitwisselen “Met middel so-and-so kun je nog steeds de vergadering goed voorzitten, maar je ziet er veel uitgeslapener uit!” of als prettige afwisseling “Wat een merkwaardig koppel hè, die Bert van der Veer en Judith Osborn, hoe oud denk je dat ze eigenlijk is?”. In een vijfgangendiner is per slot van rekening ook een frisse spoom of een helder bouillonnetje opgenomen. Vijf keer zware kost is niet te harden, moet je van aan de Rennie.
Misschien moet ik maar eens een contactadvertentie uitzetten:
Gezocht, enerverend vrouwennetwerk
Anyone?
