Als onderdeel van een schrijftraining lees ik graag een stukje voor van een verhaaltje van Jip & Janneke. Daarna bekijk met de deelnemers wat typisch is voor jip-en-janneketaal, en, nog belangrijker, hoe zij in eigen stukken aan de roep om begrijpelijke taal tegemoet kunnen komen.
Zo’n dertig jaar geleden zijn wij bij de Schouten & Nelissen Groep begonnen met assertiviteitstrainingen. Typerend voor het begrip assertiviteit is dat het in de ogen van veel mensen de betekenis aanneemt van de definitie uit de Dikke van Dale: het ‘jezelf durven zijn’, in de zin van ‘voor jezelf opkomen’. Wij hebben bij Schouten & Nelissen altijd een bredere omschrijving gehanteerd. In onze ogen behelst assertiviteit ‘opkomen voor jezelf mét behoud van relatie’.
De doorsnee Nederlander ziet het begrip ‘assertiviteit’ vooral gerelateerd aan ‘voor jezelf opkomen’.
U kent de uitspraak wel; “De enige constante in ons bedrijf is de permanente verandering”. Maatschappelijke ontwikkelingen gaan snel. Om bij te blijven in de ratrace van deze ontwikkelingen moeten we ons voortdurend aanpassen. Hoe pakken we dat aan? Hoe geven we leiding aan dat proces?
De veranderingen
Permanente aanpassingen in de organisatie, productinnovatie en noviteiten om de niet te stillen honger van de kritische consument te bevredigen. Een vechtmarkt waarin alleen de meest creatieve, innovatieve en kapitaal-sterken overleven.
Als je onderneemt en risico’s neemt. Er gewoon voor gaat, zonder de uitkomst goed te kunnen voorspellen. Dan heb je lef, echte guts. Er zijn dan 3 uitkomsten mogelijk:
● Of je gaat grof op je bek, of je scoort redelijk of je gaat sky-high. Dat is pure logica. Niets meer dan dat. Maar wat als je niks doet?
● Je kunt risico’s nemen op je werk, in je sport, door te ondernemen en in vriendschappen.
● Je kunt ook niets doen. Dan weet je bij voorbaat al dat er geen uitkomst is. Niet positief of negatief. Niks.
Een afrekenrekencultuur leidt tot "politiek gedrag" en een lagere innovatiekracht. Reken af met de afrekencultuur!
Een betoog voor een nieuw leiderschapsmodel door Diederik Vrijhoef.
Het bedrijfsleven stort ineen. Er is een financiële crisis gaande. Werkloosheid. Veel medewerkers hebben het gevoel niet meer op hun plek te zitten en de natuur wordt verwoest.
De westerse cultuur is gericht op het individu en het eigenbelang. Het westen heeft miljoenen geldschulden, zelfs geld wat er nooit is geweest.
Heeft een vrouwennetwerk nut? Misschien wel, ik weet het niet. Ben (nog) niet aangesloten op een leuk vrouwennetwerk. Heeft niets te maken met onwil, ik heb alleen nog geen leuk vrouwennetwerk gevonden.
Een jaar of 5 geleden heb ik een poging ondernomen. Op uitnodiging van een HR coryfee (zeer gastvrij, bij haar thuis in Den Haag) waren een aantal vrouwen uitgenodigd om met elkaar van gedachten te wisselen over de carriere. Leek me leuk, koren op mijn molen. Een journaliste van Management Team was aanwezig om te inventariseren of er wellicht een leuk artikel uit op te tekenen viel.
Het begin van 2010 heb ik met mijn partner in een Gents restaurant gevierd. Tot mijn grote genoegen. De bediening heette ons van harte welkom en met hun gastvrije opstelling wisten zij een intieme sfeer en een gevoel van saamhorigheid te creëren, om het even of de gast aanschoof met alleen zijn of haar partner, of met de hele familie. En ook al telde het etablissement ruim tweehonderd couverts, de bediening volgde nauwgezet het tempo van de gasten.
Geen extra druppel
Kom daar maar eens om als je in Nederland uit eten gaat.
Door de blog van Guus Oosterop, met de vraag of Nederland wel klantgericht is, wordt ik steeds meer uitgedaagd om prestatiemanagement (Perfomance) en resultaatgerichtheid op een zilveren schaaltje te leggen en er eens goed naar te kijken. Als we dan ergens belanden bij het hoofdstuk klantgerichtheid dan staan we in een keer ook dicht bij onze eigen beleving als klant of leverancier. Ga maar eens in de schoenen van een klant staan.
Een van de eerste stappen die een management team in een organisatie zou moeten nemen is het vaststellen van de waarden.
Laten we in 2010 weer leren lef te hebben! Het valt mij op dat steeds meer mensen machteloos, onzeker en boos reageren op wat er onverwachts om ons heen gebeurt. Veel mensen hebben te lijden onder de economische crisis. Ontslag zet het leven van jou en je gezin op z’n kop. Toen wij vorig jaar afscheid moesten nemen van een aantal mensen voor wie er geen werk was, vond ik dat verschrikkelijk. Ik denk ook na over anders werken en ook ons bedrijf moet reageren op een veranderende markt.
Maar de échte crisis zit denk ik dieper. We zijn bang. Bang voor onze toekomst.
