“Goed samenwerken is knap lastig”, aldus de kop van een artikel deze week in de Computable. In dit artikel wordt beschreven dat samenwerking binnen de ICT niet altijd gladjes verloopt en onder andere afhangt van de diverse ‘karakters’ binnen een team. Nou ben ik niet zo van de open deuren maar in het kader een op hande zijnde workshop over dit exacte onderwerp, kan ik me toch moeilijk bedwingen. Vooruit dan maar. Hoe logisch het ook altijd lijkt, samenwerking in veel bedrijven loopt vaak niet zo als men zou willen. Je kan je daarom ook afvragen hoe dat komt.
“De IT-oplossingen om de administratieve lasten te verlagen hebben te weinig resultaat. De overheid voert nog steeds onvoldoende regie over de IT-projecten. De focus ligt te veel op de techniek en de burgers en bedrijven, waarom het uiteindelijk gaat, raken uit beeld. Dat blijkt uit onderzoek van de TU Delft in opdracht van het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal)”. Aldus de aanhef van een artikel over ‘fouten binnen de overheid’ in de Automatiseringgids van afgelopen week.
In tijden van crisis hebben we geen managers nodig, maar leiders. Werknemers moeten niet gestuurd worden, maar geprikkeld. Uit recent onderzoek van YER is gebleken dat driekwart van de werknemers op zoek is naar een andere baan, een andere werkgever. Het belangrijkste onderdeel van het onderzoek is dat werknemers zichzelf willen ontwikkelen, ze hebben het gevoel dat ze stil zijn blijven staan de afgelopen tijd. Wat kun jij doen om jouw werknemers te blijven prikkelen, te blijven ontwikkelen en het beste uit zichzelf te kunnen halen.
Managers in een organisatie maken vaak de volgende fout: zij laten hun getalenteerde krachten de krenten uit de pap vissen en laten het vuile werk opknappen terwijl de meer routinematige klussen door anderen worden opgeknapt . Ik ben van mening dat talenten juist tot ontwikkeling komen door ze discipline bij te brengen. Vaak zie je ook dat talenten hun hele leven overal gemakkelijk mee wegkomen en daardoor interen op hun kwaliteiten. Logisch ook, want zij krijgen constant te horen: “Die komt er wel.” Maar niemand wordt er beter van als een talent vooral zichzelf de beste vindt.
Verandertrajecten beginnen met aandacht voor medewerkers.
Stilstand is achteruitgang. Wat we willen zien zijn mensen in organisaties die baanbrekend werk verzetten. Waar zijn ze? De mensen die innovatief zijn en de diverse middelen inzetten om hun kennis en ervaring over te brengen.
Communicatie is hierin de grote drijfveer om de kwaliteit te borgen daar waar verwacht wordt dat teams presteren. In veel gevallen lukt dat. De communicators volgen de gebaande paden, soms vormen ze diepe voren in het landschap.
Als vertegenwoordiger namens de opleidingssector ben ik intensief betrokken bij de Kennisinvesteringsagenda (KIA). Deze organisatie brengt de kennisontwikkeling van Nederland in kaart met betrekking tot het Akkoord van Lissabon, dat dit jaar afloopt. Het Innovatieplatform beoogde Nederland in 2003 als kenniseconomie in de top 5 te krijgen van de wereld. Maar in plaats van dat ons land als kenniseconomie is ingelopen op andere landen, zijn wij met vrijwel alle EU-landen links en rechts ingehaald door de ‘concurrentie', zoals de Verenigde Staten.
Beste lezer, mij bekruipt het gevoel dat het begrip `Service` een eigen leven gaat leiden en erger nog, dreigt te vervallen in een hype. Steeds vaker lees ik in vakbladen en kranten, dat we als bedrijven, instanties en overheid allemaal zonodig ´Services´ moeten gaan verlenen. Blijkbaar is de ´normale´ manier van werken niet meer goed genoeg. Neen, ´wij moeten diensten leveren en géén producten´ Volgens mij staan we hier aan de rand van doorslaan.
Al jarenlang doen we in Nederland verwoede pogingen om E-learning of online-learning aan de man/vrouw te krijgen. Alle inspanningen leveren tot nu toe weinig op. De gemiddelde Nederlandse cursist vindt het nog steeds een stuk prettiger om twee, drie dagen even lekker van huis te zijn in een congrescentrum met drank en spijzen………Oh ja, er is ook nog een training gaande. Dit lijkt misschien overdreven lieve lezers, maar jarenlang navragen naar de ervaringen van cursisten geeft toch een prachtig en consistent beeld van hoe een training over het algemeen ervaren word.
Nee beste lezers, dit is geen wanhopige oproep van mij om de afgesproken factuurabele uren in mijn jaarplan te halen. Dit is een realistisch thema, dat speelt in veel organisaties waar de ICT organisatie zich tracht te positioneren en professionaliseren. Veel ICT organisaties staan te springen om vooruit te komen. Zij willen zich verbeteren en professionaliseren en willen dan liefst gebruik maken van best practices in het IT Service managementdomein, zoals ITIL of BISL. Het probleem zit hem vaak in de start van een dergelijk verbetertraject.
